Dövme tekniğinin ustalığını sergileyen bu eser, düz bir dip üzerinde dairesel ve dış bükey bir kavisle genişleyerek yükselmektedir. Çapraz bir açıyla dışa doğru açılan ağız bölümü, kabın dengeli kurgusunu zarif bir hatla çevreler.

Kabın gövde yüzeyi dövme tekniğiyle dilimlere ayrılarak hem iç hem de dış formda akıcı bir hacim ve dinamizm elde edilmiştir. Taban merkezinde kazıma tekniğiyle işlenen çiçek motifli madalyon ve onu çevreleyen dairesel şeritler eserin odak noktasını oluştururken, ağız yüzeyine işlenen ışınsal doğrular kompozisyona ritmik bir bitiş kazandırmaktadır. Form ile bezemenin uyumunu yansıtan bu özel işçilik, esere dönemin estetik anlayışını taşıyan özgün bir nitelik kazandırır.