Dövme tekniğiyle biçimlendirilen bu eser, alçak bir kaide üzerine oturmaktadır. Dip kısmından itibaren hafifçe dışa taşan gövde, ağız bölümüne doğru konik bir form kazanarak genişler ve yükselir; dışa doğru hafifçe taşan ağız profili ise eserin anıtsal siluetini dengeli bir hatla tamamlar.

Kabın gövde yüzeyinde, ağız ve dip kısımlarını çevreleyen şeritlerin sınırlandırdığı geniş bir bordür içerisinde zengin bir bezeme programı sergilenmektedir. Bu alanda, iki şeridin zarifçe düğümlenmesiyle meydana getirilen büyük madalyonlar ve aralarına yerleştirilen hat sanatı örnekleri harmonik bir düzen oluşturur. Bordürün alt sınırındaki şeritte eğik açıyla birbirini tekrar eden ritmik ışınsal çizgiler ile bunların hemen altında sıralanan içi boş damla motifleri esere görsel bir hareketlilik kazandırır. Kazıma tekniğiyle yüzeye titizlikle işlenen tüm bu incelikli detaylar, dönemin estetik anlayışını ve yetkin metal zanaatını gözler önüne sermektedir.