Dövme tekniğiyle biçimlendirilen bu eser, düz bir taban üzerinden dış bükey bir kavisle genişleyerek ağız kısmına doğru yükselmektedir. Dışa doğru hafifçe genişleyen ağız formu, kabın anıtsal ve dengeli siluetini zarafetle tamamlar.

Eserin yüzeyinde, şeritlerle sınırlandırılmış üç katmanlı zengin bir bezeme programı yer alır. En üst bordürde dört yapraklı yonca formunda düğümlenen şeritler, aralarında hat sanatıyla işlenmiş metinleri barındıran özel kartuşlar oluşturmaktadır. Orta bordürde yapraklı kıvrımlı dallar kabın etrafını sararak kompozisyona ritmik bir akıcılık katarken; daha geniş tutulan alt bordürde ise simetrik bir düzenle sıralanmış iri kıvrım dallar ve yoğun bitkisel motifler dikkat çeker. Kazıma tekniğiyle yüzeye işlenen tüm bu incelikli detaylar, esere görsel bir katmanlılık ve dönemin estetik anlayışını yansıtan zengin bir karakter kazandırmaktadır.